Bir çocuk şarkısıydın yüreğimde yaşarken:
“Çiçekli bahçemizin yollarında koşarken”
Ben sen kirlenme diye kucağımda taşırken,
Sen hep çamur sıçrattın bacağıma kitapsız.
Sen temiz görün diye ben yıllarca kir tuttum,
Kendi kızımla bile değerini bir tuttum.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bunca atıp tutmanın sallamanın yeri ne?
Aldığım eşyaları yollamanın yeri ne?
Haberim var vermişsin dallamanın birine,
Bu nasıl tükürmektir ocağıma kitapsız..
Bence bu kalem TÜKENMEZ KALEM..,eyvallah Mecit baba...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta