Buram buram kitap kokusu geliyordu beyazıt sahaflarından kalınca bir kitap gôrdüm çevirdim yapraklarını, kirlenmemiş insanları anlatan duygu yüklü aşk romanı yazarı çoktan ôlmüş iyiki gôrmemiş diye içimden geçirdim bu sahte zamanı, biraz okudum anlamakta zorlandım sevdalılar gerçekten birbirlerine aşık eller kenetli, mektupların uçları yanık ihanetin bahsi yok yani dedim bu zamana uymuyor en iyisi okumayı bırakmalı, gerçek hayatın acılarına doğru yürüdüm ellerim titreyerek son sayfaya iliştirip ayracı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta