Sabahları fıkra,
Öğlenleri yemek kitabısın.
İkindileri şiirsin.
Uçuyorsun bulutlarda.
Akşamları polisiye roman oluyorsun.
Çözümsüzsün doğrusu.
Kim bilir hangi sokakta,kiminlesin?
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Kitap gibisin kardeşim.
Miyop oldu gözlerim seni okumaktan
Ama yırtıp atamıyorum.
Çünkü kalbime yazılısın.
Tebrikler. Oldukça hoş ve güzel bir ŞİİR.
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta