Sabahları fıkra,
Öğlenleri yemek kitabısın.
İkindileri şiirsin.
Uçuyorsun bulutlarda.
Akşamları polisiye roman oluyorsun.
Çözümsüzsün doğrusu.
Kim bilir hangi sokakta,kiminlesin?
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Kitap gibisin kardeşim.
Miyop oldu gözlerim seni okumaktan
Ama yırtıp atamıyorum.
Çünkü kalbime yazılısın.
Tebrikler. Oldukça hoş ve güzel bir ŞİİR.
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta