Ademliğin mektebi şu ıstarın dibidir
Her ilmeği hayatla dokunmuş bir kilimdir
İnsan hem kütüphane hem de kitap gibidir
Okununca öğretir her sayfası ilimdir.
Ektiğini biçersin aslımız kara toprak
Zamanı geldiğinde açılır yeşil yaprak
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta