Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Şiirin giriş kısmını çok beğendim.
Anlamı anlatımı ile güzel bir şiir okudum kutlarım
Var böyle kitaplar artık...
Elinde... "E-Kitap" dediklerinden...
Nereye gitsen seninle...
İnsan eksiğinin peşindedir ya....
Kitap, hepimizin ortak eksiği... Yeter ki azcık "aydınlık", biraz sevgi ve huzur...
Anımsattıkları ile hoştu, şiirdi..
Tebrikler Zerrin Hanım..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta