06 Ekim 1969- Ankara
güzel bir yaz akşamında aniden bastıran yağmurun
toprağı şapur şupur öpmesi anındaki
bana huzur veren o bitimsiz kokusunu
saatlerce içime çekebilirdim
koyardım ocağa bir demlik çayı
zarif, ince belli bardakta dudağımla buluşması anındaki
o doyumsuz lezzetini sabah akşam tadabilirdim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta