Yağmurlu bir günde şemsiyesini ödünç veren adam,
her gördüğünde hocaya;
-Vermeseydim şemsiyeyi nasıl ıslanırdın ama..diye
hep başına kalkınca
etrafına bakınmış,bir su birikintisi görmüş,
atmış içine kendini hoca
uzanmış şöyle bir dönmüş içinde,
Sevdanın ateşi eğer
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Devamını Oku
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
ben aldım kıssadan hissemi
yüreğine sağlık Ferit dost
sevgiyle
:)) teşekkürler üstadım..Ne güzel irdelemişsiniz...Eskiden hiç olmazsa verilip başa kakılırdı,şimdi vermeden..sevgi ve saygılarımla..
günümüzde artık çoğu kimse birbirine birşey vermediği için;
başına kakacak bir şey de kalmadı...
sadece varsa yoksa anlamsız bir madde bağımlılığı.. o kadar
çok güzel bir şiir..tebrikler
sevgi ve saygıyla
hasan basri kale
Ne yazık ki,günümüzde 'maddeye değer' verenler öylesi çok ki,maneviyat prim yapmaz oldu:((( Duyarlı yüreğinize sağlık...
Gözlerimizin içine içine bakabildiğimiz an bi biz olacağız...sevgiler
sözüm meclisten dışarı! ..
sözüm,gün'e..
günümüz insanına
sözüm arkadaşlığa,dostluğa
sözüm duyguya..
sevgiye,aşka
sözüm vermeyi,lütuf saymaya
sözüm maddeye..
(haşa) maddeye Allah gibi tapmaya
sözüm onu araç olmaktan çıkarıp,
amaç saymaya..
ve sözüm...
''koruk'u karpitle üzüm yapmaya''
tebrikler Ferit dostum güzel düşünceleriniz ve duyarlı yüreğiniz için selamlar
Turhan Toy
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta