Şimdi yalnızlığın bini bir para
şıngır mıngır bir makara
sanırım iyice kafayı taktı bana
nereye baksam o var
karşımda her nereye gitsem
en umulmadık anlarda
en gidilmeyecek mekânlarda
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta