Benim olanın yanına eğiliyor ellerin sözlerinin, gölgesi
Benim gölgemin kumanyası yas tutuyor
Üstüme basıyor gözlerin, melankolik histeri çöküyor hislerime
Benim içimden uğurlanıyor seni kıskanmanın treni
Benim cehennemim; kalbimde, tenha kalmış yerlerde açmaya çalışan çiçekler ve çamurlu izleri
Beni harlar sana bakarken başkalarının gözleri...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta