Bu kelimelerin ardında büyük bir hayat var, olmayışı dinlediğim o hayat.
Anneanneme, babaanne dediğimi hatırlıyorum, gözlerimin önüne o fotoğraf geliyor, dedemin beni parka götürürkenki babamın arkadan çektiği o fotoğraf, kocaman ellerin içinde kaybolmuş minicik elerimi görüyorum, o çatık kaşların altındaki kocaman gülümsemeyi görüyorum, başka bir fotoğrafta... Ve bunları yaşamış olanları kıskanıyorum…
Kendimi kandırıyorum belki
Sizi bırakıp geldiğimi,
Sizden uzaklaştığımı sanıyorum
Ve yine ağlıyorum
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta