Bu kelimelerin ardında büyük bir hayat var, olmayışı dinlediğim o hayat.
Anneanneme, babaanne dediğimi hatırlıyorum, gözlerimin önüne o fotoğraf geliyor, dedemin beni parka götürürkenki babamın arkadan çektiği o fotoğraf, kocaman ellerin içinde kaybolmuş minicik elerimi görüyorum, o çatık kaşların altındaki kocaman gülümsemeyi görüyorum, başka bir fotoğrafta... Ve bunları yaşamış olanları kıskanıyorum…
Kendimi kandırıyorum belki
Sizi bırakıp geldiğimi,
Sizden uzaklaştığımı sanıyorum
Ve yine ağlıyorum
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
