Şu an yine hırçınım,yine hüzünlü,yine ağlamaklı
Canımın içi şu an O'na dokunuyor olmalı..
Gökyüzü de eşlik ediyor bu matemime
Ne yapsam teselli bulamıyorum kendime..
Ne zaman kendimi kötü hissetsem,
Ne zaman inanılmaz acılar çeksem.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta