Kıskanır mı insan, kıskanıyorsun işte!
Ağaçların koynunda barınan kuşların sesiyle,
Sabahın serinliğinde meltem okşuyor toprağı.
Döktüğün su buluşuyor da DNA sıyla.
Dokunuyor dokunamadığına,koklayamadığına
Kıskanır mı insan ,kıskanıyorsun işte!
Bir solucan çıkıyor toprağın üstünde ,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta