Kıskanır mı insan, kıskanıyorsun işte!
Ağaçların koynunda barınan kuşların sesiyle,
Sabahın serinliğinde meltem okşuyor toprağı.
Döktüğün su buluşuyor da DNA sıyla.
Dokunuyor dokunamadığına,koklayamadığına
Kıskanır mı insan ,kıskanıyorsun işte!
Bir solucan çıkıyor toprağın üstünde ,
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta