Gülüşünün yansıdığı aynalara düşmandım.
Kıskanırdım suretini gözlerinden,
Benim olman, sen olmam yetmiyordu
Mevcudat kıyama kalksın ikrar etsin istiyordum sana vurgunluğumu
Ayna bilir, ben bilirdim,
sen bilmezdin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta