Kıskançlık bir mühürdür Şiiri - Murat Ülkü

Kıskançlık bir mühürdür, kalbe hane erkektir,
Gölgesinden sakınmak, bin şahane emektir.
Mert olanın omzunda, sevda ağır bir yüktür,
Bu kumpasın içinde, sessiz ölmek büyüktür.

Kadın derin bilmece, çözeni bağlar cana,
Kimi zaman ağlatır, kimi güldürür yana.
Dize getirene dek, açmaz saklı katını,
Sıradan bir gönülde, sürmez saltanatını.

Adam dediğin korur, sadakat baş tacıdır,
Kadın aşık olunca, sabır son ilacıdır.
Vefa erkeğin şanı, aşk kadının süsüdür,
Bu ebedi bir döngü, ruhun ilk düşüdür.

Gözü pek muhafızdır, bekler erkek kapıda,
Kıskançlık zehir değil, harçtır ulu yapıda.
Sakınmak ezmek değil, candan öte saymaktır,
Erkekçe sevmek demek, nefsi yere yaymaktır.

Kadın oyunbaz bir kor, yakar geçer seçeni,
Hicranıyla delirtir, aşk yoluna düşeni.
Uysal liman istemez, fırtınaya taliptir,
Ruhunu fethedense, o kadına galiptir.

Tutku ağır bir hüküm, her omuz kaldıramaz,
Aşk kadının feryadı, kimse dindiremez.
Yiğitçe sevmeyenler, bu meydandan çekilsin,
Aşkı bilmeyen yürek, varsın yere dökülsün.

Sabırla dokur erkek, sevdasını ilmikten,
Kıskançlık fıtratıdır, vazgeçmez bu kimlikten.
Sahiplenmek yürekten, bir dağ gibi durmaktır,
Mahşere dek bir ömür, aynı aşka yorulmaktır.

Kadın ruhu fırtına, durgun suyu sevmez pek,
İlgi ister bu gönül, her gün ister bir emek.
Zordur kadını çözmek, aşkın derin kuyusu,
Kimi çılgın eylerse, odur ruhun uykusu.

Gül yaprağı üstüne, düşen çiğdir sakınmak,
Kıskanmak; yar kalbinde, her şafak uyanmak.
Erkek bir çınar gibi, gölgesinde nur verir,
Sahiplenen o yürek, aşk narıyla erir.

Adama sadık durmak, bir ömürlük bir yemin,
Kadına aşk yaradır, hem gökyüzü hem zemin.
Bu kutsal dengede bak, ruhlar bulur eşini,
Biri sevda güneşi, biri aşkın ateşi.