Onur BİLGE
İnsan, hayat boyu öğütücü, yok edici! Fırınlar dolusu ekmek, manavlar dolusu sebze, meyve, hava, su, giyecek… İnsanlar, birbirlerini de yiyorlar, öğütüp, yok ediyorlar!
Bazı kadınlar da, karadul gibi, eşlerini yok ediyorlar. Eşini sevip, kıskananlara bir sözüm yok. Bahsettiğim, eşlerini sevmedikleri halde onların kollarını kanatlarını kıran, ayaklarını kıskıvrak bağlayan, gözlerine at gözlüğü takan, hayatlarına ambargo koyan kadınlar… Sadece egolarını tatmin etmek için eşlerini bir imza karşılığı köle eden kadınlar… Ülkemizde, sayıları hatırı sayılır çoğunlukta olan bu insanlar hem evde huzur vermiyorla, hem de dışarıdaki hayat haklarını ellerinden alıyorlar. Erkeklerin çoğu da aynı zihniyette... Onlar da korkutarak, şiddet uygulayarak, tehdit ederek, aynı taktiği uyguluyorlar.
İnsanları birbirine bağlayan, sevgidir. Sevgi tutkaldır. Sevgi yok edildiğinde, insanlar birbirlerinden kopar, dağılır. Aile de sevgi bağıyla bütünlüğünü muhafaza edebilir.
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta