Kısaknıyorum şu saati
Akrep bile sokuluyor yelkovana
Belki çok kalmıyor yanında, belki ağır ağır gidip geliyor
Ama en azından yanyanalar, değiller bizim gibi ayrı
Bıktım şu vedalardan gayrı
Kıskanırım oldum üzerindeki montu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




oğlum bu kız ne yapmış sana??
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta