Güneş haremi sandı ağaçları,
Biliyor kendine muhtaçları,
Rürgârdan ay'a doğru eğildi ağaç başları
Kıskandı güneş önüne yığdı bulutları,
Salıverdi yıldırımları,
Yakın yakın şu ağaçları.
Yıldırım istemedende olsa çok hafifte dokunsa,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta