Güneş haremi sandı ağaçları,
Biliyor kendine muhtaçları,
Rürgârdan ay'a doğru eğildi ağaç başları
Kıskandı güneş önüne yığdı bulutları,
Salıverdi yıldırımları,
Yakın yakın şu ağaçları.
Yıldırım istemedende olsa çok hafifte dokunsa,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
