Nuru cihan vardır sanki yüzünde,
İnsanlık bakidir onun özünde,
Dinleyen bir başka tada bulanır,
Özel bir halika vardır sözünde.
Sesi okşamakta tüm kulakları,
Yaşı gençtir ama çıkmış akları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




NE GÜZEL BİR BETİMLEME.BİR İNSANIN KENDİNİ ŞİİRDE ANLATMASI ZORDUR.SİZ BUNU BAŞARIYLA YAPMIŞSINIZ.KALEMİNİZE TEBRİKLER..
KUTLARIM SAYIN ÖZTÜRK. HECEDE DE USTASINIZ. SAYGIMLA...
Biraz mütevazi olsaydınız can kardeşim. Biz zaten biliyoruz Öztürk'ü. Tebrikler, sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta