İçinde topal bir hüzün
ağır aksak ilerleyerek
fethetmeye çalışırken gönlünü,
pencereden doğuşunu gördüğü
güneşin sarı saçlarına
yaslamış kırık gülüşünü.
Tophane’li Rabia,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
