KIŞIN GÜLÜŞLERİ
El değmemiş topraklarda filizleniyordu sözün,
Ve gözlerinden yüreğine süzülüyordu hüzün.
Hiç çizilmemiş sayfalarda şekilleniyordu yüzün,
Ve sözlerinden gözlerine -her şey- ayrılığı düşündürüyordu.
Keşfedilmemiş bir sırrın yansıması gibiydi bakışların;
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta