KIŞIN GÜLÜŞLERİ
El değmemiş topraklarda filizleniyordu sözün,
Ve gözlerinden yüreğine süzülüyordu hüzün.
Hiç çizilmemiş sayfalarda şekilleniyordu yüzün,
Ve sözlerinden gözlerine -her şey- ayrılığı düşündürüyordu.
Keşfedilmemiş bir sırrın yansıması gibiydi bakışların;
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta