Buzdağları vardı gönlümün sokaklarında
Poyraz fırtınası esiyordu öldürürcesine
Mabedimin donmasını bekliyordum sessizce
Kışı beklerken buldum gönlümün baharını
Sonra sen geldin donmuş yüreğime
Bir sam yeli gibi estin gönül sarayımda
Buzdağlarımı erittin kahve bakışlarınla
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta