Belki milyonlarca yıl geçti.
Belki binlerce yıl geçti.
Orası muallak.
İnsanlar hiç böyle değişmedi.
Kendi kısa tarihimden bakıyorum.
Taş çatlasın yirmi bir,
Haydi bilemedin yirmi dört yıl.
İnsanlar bambaşkaydı.
Bu zaman zarfından bambaşka oldular.
Bana göre birinci bambaşka başkaydı.
Gerçek insanlık yaşanmaktaydı.
Daha öncesinde,
Dokuz, on yaşlarında,
Pencereden, balkondan bakarken,
Aşağıda bir şey olmuş.
İnsanlar toplanmış.
Bu kısa zamanda,
Haydi otuz yılda,
Ne olmuş da,
İnsanlar döner arkasını gider olmuş.
Bir bakarsın beş, on sene sonra neler olmuş?
Umut ister.
İyi birşeyler olmuş.
Gerçek der:
“ Çok kötü şeyler olmuş. “
O zaman kendi kısa tarihimin birkaç dakikası iyi…
Geri kalanı berbat olmuş.
Kısa zamanda berbat yola devam.
Unutma berbat yolda iyi gelmez hiçbir zaman.
Kayıt Tarihi : 14.6.2020 22:12:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!