Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dur düşün,
neden bu kadar ağır konuşmuşum...
Bil ki sen gelirken mevsim bahar
Sen giderken kara kış
Üşümüş yalnızlık ayazında
Takır takır buz tutmuşum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta