Hüzün hep geceleri çöker üstüne insanın…
Yalnız kaldığın da kendisiyle beden,
Düşünceler sarar her yanını.
Anlamsız sevdalar çalar kapıyı,
Bir diğerinden kaçar umut.
Kendi yazdığımız senaryolar çoğalır,
Başrollerini kimseye bırakmadığımız.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta