İnsan kalbi kırıldığında da atar.
Ama bir daha aynı şekilde değil.
Artık onunki yalnızca hayatta kalmak için atıyordu — sevmek için değil.
Yıllar geçti üzerinden. Renkler soldu. Sözler yıprandı.
Bir zamanlar içini aydınlatan bir ses vardı, artık sadece suskunluk yankılanıyordu odalarda.
Gitmişti…
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta