İnsan kalbi kırıldığında da atar.
Ama bir daha aynı şekilde değil.
Artık onunki yalnızca hayatta kalmak için atıyordu — sevmek için değil.
Yıllar geçti üzerinden. Renkler soldu. Sözler yıprandı.
Bir zamanlar içini aydınlatan bir ses vardı, artık sadece suskunluk yankılanıyordu odalarda.
Gitmişti…
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta