İnsan kalbi kırıldığında da atar.
Ama bir daha aynı şekilde değil.
Artık onunki yalnızca hayatta kalmak için atıyordu — sevmek için değil.
Yıllar geçti üzerinden. Renkler soldu. Sözler yıprandı.
Bir zamanlar içini aydınlatan bir ses vardı, artık sadece suskunluk yankılanıyordu odalarda.
Gitmişti…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta