güneş bölünce geceyle buluşmamı,
sabah dayanınca kapıma,
bakıyorum saatime çok olmuş ben doğalı..
yüzümü yıkıyorum..
temizliyorum güya zamanın izlerini hayatımdan..
kumaş pantolonumu kim ütüleyecek? ..
giyiyorum dünden kalma ketenimi..
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta