Kışa döndü bahçem Şiiri - Zeynep Yiğit

Bazen sevilmek ister kalbin, Ama kış bahçesi ısıtmaz kalbini, Aksine üşütür, düşünürsün,
Kışı sevdiğim için'mi soğuk ta kaldım,

Üşüyen kalbim kızıyor bana. Onu kış'ta bıraktım diye.
Aynaya baktımda ise,O neşeli çocuksu kız artık yok. Büyüdüm'ü yoksa, kalbim üşümek'ten hisizleşti'mi

Oysa ben gökkuşağı kadar renkli bir bahçeye sahiptim. Birbirinden Güzel gülerim vardı,
Ama şimdi solmuş güler, ve dikenlerle bezeli bir bahçem var

Bir zamanlar renga renk olan bahçem,
Şimdi ruhsuz bir bahçe,
Bahçemin canlanması için sevgi vermem gerek biliyor'um.
Ama ne kadar çabalasam'da olmuyor,
Bozulan bir düzen, birdaha eskisi gibi olmayacak, gibi.

Sanki eski neşem gelmeyecek gibi,
Sadece buruk bir sevinç,
Buruk bir gülümseyiş kaldı, benden kalan....