Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
güzel anlatım kaleminiz daim olsun
unutulduğun şehirde yalnızca bir kişi hatırlasa o şehir kurtulur belkide vefasızlıktan...çok güzel yüreğinize sağlık.
Hep aynı güzellik, dil yalınlığı ve derin bir yaşam resminin üç sözle okura seyrettirilmesi. Ne güzel şiirler...
Bence şehirler insanlardan daha çok vefalıdır.
Siz göremeseniz de, bir yerlerde ayak iziniz,
bir ağaç dalında elleriniz, deniz kenarında fısıltınız saklıdır.
Aslında tüm insanlar vefasız değildir. Kim bilir, hangi gönülde ince bir sızı gibi hatıranız saklıdır.
Bilemezsiniz. O anılar ki, uykusuz gecelerde çıkarlar saklandıkları yerlerden. Mahzun ve yaşlı gözlerle dolaşırlar.
Çok duygulu şiirleriniz var. Okumayı seviyorum.
Sevgilerimle. Tam puan.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta