Beni tanır mı misket oynadığım sokaklar,
Dizimi yaraladığım şu okul avlusu,
İlk aşık olduğum pencere kenarı.
Beni tanır mı üzerine uzandığım kumlar,
gözümü alan deniz..
Doğduğum şehir beni hatırlar mı şimdi.
Yoksa şehirlerde unutur mu, insanlar gibi.
Sevdinse ...
Aşkında yitip yok oldun,
Karıştıracaksın günü ,ayları .
Sevgi yollarında ne kaide, kanun
Kendin aşmalısın bu dolayları .
Devamını Oku
Aşkında yitip yok oldun,
Karıştıracaksın günü ,ayları .
Sevgi yollarında ne kaide, kanun
Kendin aşmalısın bu dolayları .




güzel anlatım kaleminiz daim olsun
unutulduğun şehirde yalnızca bir kişi hatırlasa o şehir kurtulur belkide vefasızlıktan...çok güzel yüreğinize sağlık.
Hep aynı güzellik, dil yalınlığı ve derin bir yaşam resminin üç sözle okura seyrettirilmesi. Ne güzel şiirler...
Bence şehirler insanlardan daha çok vefalıdır.
Siz göremeseniz de, bir yerlerde ayak iziniz,
bir ağaç dalında elleriniz, deniz kenarında fısıltınız saklıdır.
Aslında tüm insanlar vefasız değildir. Kim bilir, hangi gönülde ince bir sızı gibi hatıranız saklıdır.
Bilemezsiniz. O anılar ki, uykusuz gecelerde çıkarlar saklandıkları yerlerden. Mahzun ve yaşlı gözlerle dolaşırlar.
Çok duygulu şiirleriniz var. Okumayı seviyorum.
Sevgilerimle. Tam puan.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta