Karanlık kış günü akşam üstü
Bırak kendini sokaklara,
Git bakalım gittigin kadar!
Freni bozuk kamyonlar gibi
Sevda mı, umut mu, arkadaş mı,
Anılar mı? Nerde...
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




rahmetle anıyoruz. ne kışlar biter ne dertler nede şairler susar hayata dair şiirler hep güzel
"Ölüm mü? Doğduğun günden beri
ardından gezer caddelerde."
Bence şiirin en gerçekçi mısrası bu.
Sevda ile alakalı gerçek ise asla değişmez. Çünkü o tıp ilmine göre ve eski hekimlerin teşhislerine göre çok tehlikeli "Melankolik" bir akıl ve ruh hastalığıdır.
Bütün trenleri kaçırdın
Acıklı bir tren gibisin şimdi..,
şu an gecenin şu saatinde beni anlat deseler ancak bu kadar anlatılabilmiş derim
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta