gözlerimin alaca karanlığa bakan kısmında;
yıldızların gökyüzündeki raksını seyreden, çölün ortasındaki bir yolcu gibi bekliyordum olacakları.
kimsesiz, sessiz ve düşe-geldiğim bu boşluklar girdabında sürükleniyor ruhum...
sonsuz bir girdabın esiriyim.sonunu görecek kadar uzun yaşayamam elbette.
tabi ki gözlerim, gereken ihtimamı göstermeyip zamanla güç kaybedecek.
ve kapanacaklar...
yıldızlar ve ay, matemlerinin son çeğrek döngüsünü tamamlamak üzereler.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta