Bahçeler çığlık kopardı erguvan dalından
toprağın gözleri kan çanağı yanlış mevsime açtı
ağrı ve sancı garnizonunda alışıla gelmişti kundaklanma
lodos garkına da doyardı körpe uçları saçlarının
alışıla gelmiş ziyadesi ile sade yalnızlık sarmış köklerini
saçlarının
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.



