mevsimsiz bir duman tütüyor dudaklarımda
tenimde ısınıyor
rüzgarın savurduğu ıslıklar
sabahımı doyururdu kuş sesleri
oysa şimdi sis ve duman perdesinde.
yapraklar kar altında.
sızlıyor yüreğim:
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




fakat bir parça tepreniyor tabloda
sormayın nereye kaçışır bu at.
bir kişner ki içimi huzur doldurur.
hatta gündüzümü bu ses doyurur.
fakat kalemim titrer,
korkarım bu heycanı bir daha avlayamam.
kutlarım. anlamı anlatımı ve de verdiği duygu ile fevkalede. usta kaleminiz daim olsun.
doğa cömerttir ama acımasızda bir sevda serüvenine zemin olduğu kadar bir hüzne derin yataklar açar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta