mevsimsiz bir duman tütüyor dudaklarımda
tenimde ısınıyor
rüzgarın savurduğu ıslıklar
sabahımı doyururdu kuş sesleri
oysa şimdi sis ve duman perdesinde.
yapraklar kar altında.
sızlıyor yüreğim:
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




fakat bir parça tepreniyor tabloda
sormayın nereye kaçışır bu at.
bir kişner ki içimi huzur doldurur.
hatta gündüzümü bu ses doyurur.
fakat kalemim titrer,
korkarım bu heycanı bir daha avlayamam.
kutlarım. anlamı anlatımı ve de verdiği duygu ile fevkalede. usta kaleminiz daim olsun.
doğa cömerttir ama acımasızda bir sevda serüvenine zemin olduğu kadar bir hüzne derin yataklar açar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta