Boş bir köşk kadar hüzünlüyüm bu sabah
Terkedilmiş odalar öylece yapayalnız
Örümcekler sessizce ağlarını örüyor
Ve gün ışığı tozlu bir ok misali
giriyor pencereden içeriye apansız…
Boş bir köşk kadar hüzünlüyüm bu sabah
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
