Kış; yalnızdır, yalnızlıktır, soğuktur çoğu zaman.
Terk edilmiştir, üzgündür, karamsardır, hastadır.
Diğer mevsimlerin sıcaklığı yoktur onda.
Adı üstünde; kara kıştır, ayazdır...
Bir dostu terk ediştir,
Yaprak misali kopuştur dalından.
Ayrılıştır bu dünyadan...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta