Karlı bir sabahın iç ferahlatan manzarası gibi
O eşsiz gülüşün ile uyanmıştım seninle olan ilk sabaha
Deli taylar gibi coşan kalbime sığmaz taşarsın
Sen gerçek dünyamın tek doğrusu; kış masalım...
Şen şakrağım çocuklar gibi Salıncaklar kurdum kalbime
Heyecandan yorgun düşen bedenim, varlığınla hayat buluyor
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta