Odamın penceresi bir bahçeye bakar
Bahçe çırılçıplak, kurumuş ağaçlar
Bir kız bilirim
Hep aynı günde, aynı saatte
Aydınlık iplere çamaşır asar.
Odamın penceresi bir bahçeye bakar
Bahçe bütün bahçeler gibi ıssız
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Ne kadar zarif bir tasvir ve çağrışımlara açık bir şiir....Ruhun şad olsun şairim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta