Ela bir fırçanın kızıl tüylerinden koparıp
düşlerde maviye uyandıracağım sessizce seni
Çalıp sürrealist sevişmelere tuvalimde
sunağımda rüzgar rüzgar tanyeline ekeceğim sevgili!
Kocamış baharlardan çekerken yalnızlığın zulasını
Gurubun begonvil sancılarından
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiir pür zarafet ve güzellikten ibaret. Kadın dokunuşu dedikleri bu olsa gerek...
üstelik ince topuklarını giyinmiş
kırıtırken nazlı nazlı yalıçapkınlarınca
incecik bileklerimden
çalım çalım döküleceğim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta