Seninle ısındım…
Serin rüzgârların ardından gelen yağmurları seninle öğrendim...
Soğuk kış gecelerinin is kokusunu da…
Açamıyorum gözlerimi sensiz…
Tipiden beter yokluğun…
Gözlerimin içi üşüyor…
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Tebrikler, kaleminiz daim olsun..
Sevgiliyi kışla özleştiren bir şiir... Sanırım ilk defa okuyorum. Bütün hayallerin ve betimlemelerin dışında. Çünkü kış denince ilk akla gelen soğuktur. Oysa sevgili sıcak, sımsıcak duygular akıtmalı yüreğe diye düşünürdüm hep. Meğer kışı anımsatırmış sevgilinin yokluğu. Okuyunca anladım....Farklıydı.Kutluyorum gönülden.Tam puan + sevgimle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta