Seninle ısındım…
Serin rüzgârların ardından gelen yağmurları seninle öğrendim...
Soğuk kış gecelerinin is kokusunu da…
Açamıyorum gözlerimi sensiz…
Tipiden beter yokluğun…
Gözlerimin içi üşüyor…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Tebrikler, kaleminiz daim olsun..
Sevgiliyi kışla özleştiren bir şiir... Sanırım ilk defa okuyorum. Bütün hayallerin ve betimlemelerin dışında. Çünkü kış denince ilk akla gelen soğuktur. Oysa sevgili sıcak, sımsıcak duygular akıtmalı yüreğe diye düşünürdüm hep. Meğer kışı anımsatırmış sevgilinin yokluğu. Okuyunca anladım....Farklıydı.Kutluyorum gönülden.Tam puan + sevgimle...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta