Şiirime yağan kış düşüncesi:
Çıplak dut ağacı/puhunun sesi
Üşür karayelle karaşın orman
Ve mavi gölde yaprak cenazesi...
(Ahmet Necdet)
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




candan kutlarım dost kalem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta