Kış deme aklımda soba, kestane var.
Gül geç deyip bu hayatta eğlenmek var.
Dertli insanın gönlünde kar ne arar.
Garip mi? kim bilir kimin ne derdi var.
Bir kış sabahı tatlı esermiş rüzgar.
Aldanma dışarıda evsizlerde var.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta