Kimini ağlatır, kimini güldürür.
Kışın kar-ayaz’ı ilikten dondurur...
Âyân-beyan demler çağlatır soldurur;
Kışın ekmek sudan tatlı ateş, kurban!
Rahmeti şenleşir, dolusu kar’ıyla.
Emeller âmiller, örülür ak’ıyla.
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




k u t l a r ı m
Rahmeti şenleşir dolusu kar’ıyla
Emeller âmiller örülür ak’ıyla
Bahara dağlanır deste gül bağ’ıyla
Can suyu dağıtır doruğa kış kurban
Toprak kar-ayazla tavlanır yağlanır
Elvan-elvan nûr’la uyanır canlanır
Şefkati şahlanır dallanır ballanır
Bereketin hândır cihana kış kurban
Yüreğine sağlık usta. Kış çok güzeldi dizelerinizde.
Üstadım dilinize yüreğinize sağlık, harika bir şiirdi şiirlerinizin devanımı diliyoruz
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta