Ay bizi ezele götürür.
Gün bizi kıyamete.
Ezele varmak için her gün doğarız kıyamete. Her ölümün bir vuslatı var elbet
Kimi kavrulan kızıla
kimi billur suya .
kimi uyanır bahara, kimi elim kışa.
0.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta