Hava suratını asmıştı
Bulutlar içli içli ağlıyordu
Yağmur öfkesini kusarcasına ok gibi saplanıyordu toprağın bağrına
Güneş küsüp gitmişti çok uzaklara
Rüzgar bu sefer daha şiddetli söylüyordu şarkısını
Soğuk titrete titrete kucaklamıştı özlediği kenti
Beyaz örtü sırasını bekliyordu heyecanla
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Emeğinize kaleminize sağlık usta tebrik ederim saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta