Ankara'ya ne zaman kış gelse,
İçim bir tuhaf olur.
Kar yağar, soğuk vurur, dondurur...
Yalnızlık daha çok hissettirir
Kendini bana.
Bana yalnızlık daha çok dokunur.
İnsanlar mahkum gibidir evlerinde,
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta