Şuralara kara çalayım Sağına soluna Mor Hiçliğin Dibinde Kapım Gel Beni Yokluğuma Sor Pencereler camsız olacak Dilsiz Kulpsuz Kapılarım Yürek gam terk zamansız Kahpe sarmış solum sağım... Çimenlere kahve dökeceğim Ağaçlara telvesini Koparsınlar Dilimi Alacağım Hevesimi Yeşil e sarı bulaştıracağım Sarıya pembe katacağım Alt üst olacak düğüm karman Sırıtarak bakacağım İti Uğursuzu Kin le Kudurmuşu İplerini birbirine bağlayacağım Kıracağım kalemimi Koşup haykırıp ağlayacağım Aynur der ki bitti insanlık varsa da gitti Tek dişi kalmış itti O bile puştluğa yetti..
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




hayat zor yollardan geçerken yorar insanı. gerçi dünyanın çivisi çoktan çıkmış öfke nefret her dem yoklamakta. ama hayat mücadele ister yinede. kalme sağlık anlamlı dokunuşlardı.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta