Kirpiklerinden asıldı dün gece gözlerim,
İçinde bir dolu ıslanmış hayal uçuştu sabaha,
En çokta sana benzeyenler vardı usulca uzaklaşan,
Gecemi karanlık,sen mi,baktım ama göremedim gelişini.
Ay bulanık yıldızları seçemiyorum aralardan,
Buğulanmış sanki gözlerim nemli kapak altında,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta